تبليغاتX
๑۩۞۩๑ نسیمی از دریا ๑۩۞۩๑ :::"""W W W . D A Y Y A N . B L O G F A . C O M """::: من در روياي خود دنيایي را مي بينم كه در آن هيچ انساني انسان ديگر را خوار نمي شمارد...زمين از عشق و دوستي سرشار است ...و صلح و آرامش گذرگاههايش را مي آ رايد...من در روياي خود دنيایي را مي بينم كه در آن همگان راه گرامي آزادي را مي شناسند ... حسد جان را نمي گزد...و طمع روزگار را بر ما سياه نمي كند ...من در روياي خود دنيایي را مي بينم كه درآن سياه يا سفيد از هر نژادي كه هستي ...از نعمت هاي گستره ي زمين سهم مي برد ...هر انساني آزاد است ...شوربختي از شرم سر به زير مي افكند ...و شادي همچون مرواريدي گران قيمت نيازهاي تمامي بشريت را بر مي آورد ... چنين است دنياي روياي من ! _شعر از : لنكستن هوز نسیمی از دریا
از کعــــــبه و بُتخانه تا مســـجد و ميـخانه مقصود خدا "عشق" است باقي همه افســـــــــــــــانه

 

كاش يك شوخي بود

 

               حال و روز دنيا...!

 

و صداي گذر عمر ، خموش!

 

                         از پي اش منظره ي پيردرختي ست، صبور!

 

اين چه درديست كه من را به ستوه آوردست؟!

 

             گذران ايام

 

                         و قمار دنيا...!

 

اي خدا راه كجاست؟!

 

زِ چه رو پاي در اين خاك بلا بنهادم؟!

 

چه گناهي كردم؟

 

              كه چنين گيج و خراب

 

                               در پي عاقبت خويش پر از فريادم؟!

 

و چه راحت همه گفتند كه يك سال گذشت!

 

                                             كه نوين سال مبارك باشد!

 

كاش يك شوخي بود... !

 

كاش فكري به سرم مي افتاد!

 

كاش چشمم به رهي مي افتاد!

 

                 كه در آن نور وجودش يك دم...

 

                                         بر من خفته تجلي مي كرد!

 

كه در آن صبح طلوع امّيد

 

                         در پي نور، روان مي گشتم!

 

                                                    تا سراپرده ي غيب هستي...

 

                     تا حوالي خدا...!

 

                                    و خدايي كه در اين نزديكيست... !

 

 

TinyPic image

 

يا حق

+ نوشته شده در  جمعه بیست و چهارم فروردین 1386ساعت 22:30  به قلم خودمه یعنی نسیمی از دریا  | 

 
< >