ای پیامبر، ای رسول رحمت ،ای محمد (ص)
چگونه از تو تشکر کنیم که کس را یارای سپاس نیست.
چرا که برای انسان شدن هیچ بها و قدری نمی توان قایل شد!
تو چه کرده ای که عمری ز پی ات دویده ام من
به خدا قسم که با تو به خدا رسیده ام من
تو با ما چه کردی؟ بشریت چقدر مدیون توست؟چه سختی ها و رنجها یی که متحمل نشده ای؟!
هر چه زمان می گذرد شکوه و شخصیت و مقام تو افزون شود که فزونی آن باعث عجز بد خواهان گشته است،
اما ای کاش آنان می فهمیدند که توهین به تو آتش عشقت را در دلهای عشاق افروخته تر می سازد.
پیامبر به ظاهر بی سوادی که چشمان هزاران هزار کور را به روی حقایق نظام هستی گشود و به غمزه مسئله آموز صد مدرس شد.
ای نبی یاران همی آرند نامت را و لیکن بر نمی آرند کامت را !
دریغا که چه مظلوم مانده ای؟! تو که جز رحمت برای عالمیان نبوده ای!چرا بشر چنین مزد زحمت تو را پرداخت؟ مگر جز نیکی برایشان ارمغان آورده بودی؟
چه در حیات و چه بعد از وفات با تو و فرزندانت چه کردند؟ و باز هم مظلوم مانده ای و مانده اید!
ولی همه ما امیدواریم.
امید به روزی که وعده داده ای.
همان جامعه مدنی نبوی !
همان عدالت نبوی و همان ... !
روزی که همه دنیا شهر پیامبر باشد و همه مذاهب در سایه عدالت و رافت نبوی بیارامند.
همچنان که معتقدیم:
نام احمد نام جمله انبیاست
چون که صد آمد نود هم پیش ماست.
پس ما منتظریم که آن همنام تو، عطر گل یاس فاطمی را برایمان مژده آورد و تمام حق طلبان عالم سرمست از باده معرفت نبوی بر آستان حضرتت کریمانه میهمان آیند.
به امید آن روز...
ز احمد تا احد یک میم فرق است.
جهانی اندرین یک میم غرق است.
سالروز میلاد پیامبر اکرم (ص) و امام جعفر صادق(ع) بر همه حق جویان و آزادگان مبارک.
که تو در برون چه کردي که درون خانه آيي؟
(این یه نگاه متفاوته به زندگی!!!)
****اگر بهشت شیرین است ،بهشت آفرین شیرینتر است****